Bir ara, bir zamanlar sistemin bizi, kendimizi gerçekleştirmek üzerine teşvik ettiğine inandırıldık ya da sistemi ona göre kurguladığımızı varsaydık ama gerçek bundan daha başkaydı. Sistem, ne içeride ne de dışarıda kendimizi gerçekleştirmemize izin verirdi; o, yalnızca ham bir hayatta kalabilme dürtüsü üzerine kuruluydur. Medeniyet dediğimiz yapı, başından beri bu hayatta kalma güdüsünün dış dünyadaki organizasyonuydur. Medeniyet adına daha kibarlaştık, ağzımızı kapatarak ye

Rahmim konuşabilseydi neler anlatırdı acaba. Son zamanlarda günlerimi orada geçiriyorum ya, neden içine biraz da doktorlar yerine ben bakmayayım dedim. Yani buradaki olay zihnimi bir ultrason gibi kullanmak. Kafama bir kondom geçiriyorum ve üstüne bir kayganlaştırıcı sürüyorum. Ve kafamı rahmin içine sokuyorum. Bir şey bana sesleniyor ama çok kısık, duyamıyorum. Duymak için zamana ihtiyacım oluyor. Yavaş yavaş anlamlı anlamsız sesler çıkmaya başlıyor. Henüz cümle haline bürün