Günce 016 - Bu Kaçıncı Döngü Bilmiyorum
Günce 016 - Bu Kaçıncı Döngü Bilmiyorum
Okuma öncesi not:
Yok.
Dünki günceyi yazdıktan sonra bana belirgin bir mutluluk geldi.
Bu sefer nitelikli içerik ardından gelen tatmin sönümlenip, mutluluğu daha fazla hissedebilmem için alan açmıştı.
Bir süre sonra mutluluk ben de paniğe yol açtı.
Panik halindeyken kendimi evin içinde - bir o duvara bir öteki duvara yürüyüp - durduğum yerde duramayan bir halde buldum.
Yürümeyle beraber gelen beden farkındalığı, aklımdan 3-5 saniye önce geçenleri hatırlamama sebep olmuştu.
Önceki günlerde kafamda hazırladığım yapılabilecekler listeme yeni yapılabilecek bir madde eklemiştim.
Bu demek oluyordu ki;
Yeni fikrim hala sabit ama fikir değiştirme döngüsü yerini fikir çeşitlendirmeye bırakmış.
Bu, yeni fikir döngüsünün alanının daraldığını gösteriyor.
Herneyse analizi bırakıp kaldığım yerden devam edeyim.
Yapılabilecekler listeme yeni madde ekledikten sonra bunun yapılabilirliğini düşünme aşamasına geçmeyip olgunlaşması için öylece bıraktım.
Bıraktıktan sonra sessizlik oluştu tabi.
Sessizliği şu düşünce ile doldurdum:
"Bugün ne yazacağım. Artık yazacaklarım tükendi."
Bu cümleler bana çok tanıdık geldi.
O yüzden açtım bunların benzerlerinin içinde geçtiği Günce 006 - Son Zirve ve Çöküş adlı kayıtta bu süreçin tekrarlandığı kısmı dinlenmeye başladım.
O kayıtta bu süreci aşamalandırmıştım.
İlk adım tatmindi.
Tatmim bu sefer sönümlenmişti.
İkinci adım başarısızlık riskiydi.
İşte ben tam olarak bu adımdaydım.
Üçüncü adım konudan izole olma haliydi.
Bu adım da sönümlenmişti.
Dördüncü adım steril hayal alanıydı.
Bu adım da daha önceki günlerde yapılabilecekler arasından nitelikli olan seçme pratiği ile birlikte sönümlenmisti.
Kaydın sadece bu kısmını dinlemek yetmişti. Artık nerede olduğumu görüyordum.
Bu kayıt benim için önemli bir yakıt alanı olmuştu.
Ve kaydı dinlerken bu yüzleşme alanını açtığım için ilk defa memnun oldum.
Ardından da dünki geldiğim analiz noktasını, kendi özelimde koruma mekanizmam şeklinde kuramsallaştırıp ikinci bir yakıt noktasını oluşturman gerektiğini düşündüm.
İsteğim ne kadar bu olmasa da, yani bunu tekrar yazmak istemesem de ve bırakmaya meyilli olsam da, kaydetmek ve süreci unutmamak zorunda hissediyordum.
Çünkü başarısızlık riski diye birşey kalmıştı elimde.
Ve ben onunla ne yapacağım henüz bilmiyordum.
Ayrıca hala süreçteydim, kaçtım eleştirdim, kaçındım, korudum, analiz ettim, kuramsallaştırıyorum, sırada unutmak olduğu için unutmamak adına bunu yapmak zorundayım.
Bu arada amacım başarısızık riski gibi gözükse de asıl amacım karanlığı yani depoyu anlamak.
Yorumlar